Çeviri: Kanpuu kanpuusan.blogspot
Tehlikeli.
Bu gidişle Strelizia aracılığıyla ikisinin bilincinin derinlikleri kaynaşacak.
"Bu, bir canavarın hikâyesidir"
O oda benim tüm dünyamdı.
Dışardaki dünyanın arazisine aralanmayacak kapatılmış bir dünya.
O yer benim tüm dünyamdı.
Garden, sadece çocukların yaşadığı sınırlanmış dünya.
Lakin ben o gün ilk kez dışarı çıktım.
Hâlâ unutmuş değilim.
Uzun zamandır, unutmuştum.
Görünen göğün enginliğini...
...el ele tutuşmamızın sıcaklığını...
...ikimizin ettiği o yemini...
"Bu unutulmuş bir hikâye"
"Ben neyin nesiyim?"
O zamanlar ben böyle bir şeyi düşünmeye yeltenmezdim bile.
Kendimi bildim bileli orada tutsaktım.
Sanki, çok daha eski anılarım varmış da hemen hepsini unutmuşum.
Bunun ne olduğunu bilmiyorum.
Muhtemelen 'anne' denen şeyin yerine geçen bir şey.
Bir gün, o kadın bir kez yemek haricinde bir şey getirdi.
Yaratık ve Prens
O bir resimli kitaptı.
Sayfaları çevirdikçe kapılıp gidiyordum parlak renklere...
...çeşit çeşit şekillere.
Harfler de yazıyordu ama ne yazdığını anlamıyordum.
Ve o kadın o günden sonra bir daha görünmedi.
Her şeye rağmen, bu benim ilk göz alıcı eşyamdı.
"Göz alıcı şeyler mutlaka dış dünyada olmalıydı."
O zamanki ben, buna tüm masumiyetiyle inanıverdi.
Ve bu yarı doğru yarı yanlıştı.
"Ben neyin nesiyim?"
O zamanlar bunu pek fazla düşünüyordum.
Kendimi bildim bileli Garden'deydim.
Biz Papa'lar için savaşacak konakçılar olmak için burada yaşıyorduk.
Tüm çocuklar kod numaralarıyla çağrılıyordu.
Numarası düşük olan konakçının nitelikleri fazla oluyordu.
099'a kadarki iki haneliler...
...ve onların içinde de onlu sayılar oldukça değer görüyordu...
Ben de onlardan biriydim, diğerlerinden farklı özel bir çocuk olduğum söyleniyordu.
Ağlıyor musun?
Ben tuhaf mıyım?
Diğer herkesten farklıyım.
Diğerleri artık gülmez oldu.
Artık ne sinirleniyorlar ne de ağlıyorlar.
Bir tek benim gözümden yaş geliyor.
Ben de diğer herkes gibi olmak istiyorum!
Ne yapmalıyım?
Daha fazla iğne mi vurunsam?
Biz onlu numaralarız, başından beri diğerlerinden farklıydık elbette.
Farklı olmak istemiyorum.
Diğer herkesten farklı olmak korkunç.
Baksana, sana bir isim vereyim mi?
İsim mi?
Evet, ben kendi ismimi kendim koydum.
Bir numara değil de kitaplardaki insanlarınki gibi bir isim.
Benim ismim Hiro.
Hiro mu?
Şey, benim gibi olsan olmaz mı?
Sana da bir isim vereyim.
Olur.
Senin ismin...
İchigo!
İchigo?
Evet.
Kodun 015 "zero ichi go" diye okunduğu için ismin İchigo.
İsmim bu mu?
Evet, beğendin mi?
Bir ismin olursa...
..."diğerlerinden farklı olsam da sorun değil" gibi bir havaya girersin.
Öyle mi?
Çünkü sana has bir çağırma şekli.
Bana has mı?
Evet. İchigo.
Herkese isim verebilir misin?
Ne? Olur.
Öyleyse herkese haber edelim, şey...
Hiro!
Herkese isim vereceksin!
O sadece bir oyundu.
Ben herkese bir sürü isim verdim.
Samii, Junna, Nakku,
Toshi, Sakuto, Shinya...
...ve bir de Mitsuru.
Bir isim birisini çağırma şeklinden fazlası değildir.
Ama sırf bununla bile içimize bir endişe basmıştı.
Ne yapıyorsunuz?
Çağrılış şeklinizi izinsiz değiştiremezsiniz!
Neden kendimize isim veremeyiz?
O çocuk...
Onlu numara demek.
Her neyse, fazla başınıza buyruk davranmayın.
Yetişkinler bilmek istediklerime cevapsız kaldı...
...üstelik diğer çocuklar da sessiz kaldı.
Garden'de düzenli olarak çocuklar kaybolurdu.
Onların nereye gittiğini, yetişkinler bilmemize izin vermedi.
Bu süre içerisinde, ben özel araştırma nesnesi olarak seçildim...
...ve tek başıma 'Lab'da testlerden geçiyordum.
Düzgün yapabilirsem ödül alırdım.
Ama soruma cevap veren kimse yoktu her zamanki gibi.
Boynuz?..
Fevkalade.
Şimdiye kadarki numunelerimiz onunla kıyaslanamaz bile.
Bir insan suretinin bu kadar gelişim gösterdiğine inanamıyorum.
Bakın, fevkalade!
Sen fevkalade bir çocuksun!
O boynuzlu kız kim?
Yine mi soru?
Odana dön. Bilmemen gereken bir çocuk.
İlk defa görmüştüm kırmızı boynuzları olan çocuğu.
Bilmek istediğim şeyler artmıştı.
Buldum!..
Kimse cevap vermeyecekse ben de kendim öğrenirdim.
Sen, lobi o tarafta değil.
O kadar kolay değilmiş.
Bir arka kapı falan da yok ki.
Kendi başına bir şey aramak çok zormuş.
O kız!
Yaratık ve Prens
Harika.
Harika!
Nedense çok, çok mutlu olmuştum.
Mitsuru!
H-Hiro...
'Lab'a mı gidiyorsun?
Evet.
Ne oldu?
Ben o iğneyi vurunacağım.
Aksi taktirde ben de kaybolurum.
Yaşam İksiri iğnesini vurunmanın ne demek olduğunu oradaki çocuklar iyi biliyordu.
Aşırı bir konakçı uygunluk değeri getirirken bir yandan da...
...başarı oranı son derece düşüktü.
Başarılı olmazsa, sağ çıkamazsın.
Ben seninle beraber konakçı olmak istiyorum.
Ne? Benimle mi?
Eğer sağ dönersem benimle biner misin?
Elbette.
Yine mi?
Bu sefer 494.
Ondan önce de 367 idi.
Daha dün konuşmuştuk oysaki.
Papa onları bir kenara attı.
Sıradaki ben miyim?
Korkuyorum.
Bir şeyler yapmalıyız.
Ama karar Papa'ların elinde.
Elimizden bir şey gelmez.
Kod 016.
Hazırlan.
Şey, kaybolan çocuklar nereye...
Hazırlan.
Onun duygusallığı sorun oluyor.
Diğer çocuklara da etkiyebilir.
Sarı kan hücrelerinin dozunu artırmalı mıyız?
Olduğu gibi kalsın.
Öyle bir çocuğun nasıl bir konakçı olacağını merak ediyorum.
Ne yapıyorsun? Garden'e dön.
Kesin şunu lütfen! O...
Seni ilgilendirmez.
Gel.
Ama... ama...
Ama...
Ama bilmek istediklerim durmadan artıyor.
Biz neyin nesiyiz?
Neden ismimiz olamaz?
Kaybolan çocuklar nereye gitti?
Mitsuru sağ dönecek mi?
O çocuk kim?
Yetişkinler neden cevapsız kalıyor.
Neden herkes sessiz kalıyor?
O çocuk...
Ben hiçbir şey bilmiyorum ama...
Pencereden uzaklaş!
Buraya gel!
Seni çıkarabilirim!
...sen...
...o zaman gülümsedin.
Cevapların da soruların da duyulmadığı bu dünyada...
...bana sen büyüleyici gözüktün.
Bu benim dışarıdaki dünyayı ilk kez hissedişimdi.
Beyaz ve soğuk.
Etrafım bilmediğim şeylerle çevrili.
Ne yiyorsun?
Olmaz, yutma onu, çıkar.
Acıdı!
Çok zalimsin! Ben sadece...
Yoksa dediklerimi anlamıyor musun?
Ben Kod 016, Hiro.
Senin kodun ne?
Hiç mi anlamıyorsun?
Ayakların yalın.
002, daha önce görmediğim tek haneli bir kod.
002...
Oki... Olmaz. Sıfır İki?
Pek güzel olmadı, değil mi?
-fır -ki
Ne? Anladın mı? İsim bu.
-fır -ki
Daha iyi bir isim bulmalıydım.
Hadi gidelim, Sıfır İki.
Daha uzağa gidelim.
Sözlerini anlamıyordum ama sesi beni çağırıyordu.
Onunla birlikte gördüm.
Onunla birlikte yürüdüm.
Tüm yaptıklarımız benim için çok eğlenceliydi.
Buyur.
Yiyecek.
Dur biraz.
İşte.
"Aaa" de.
Ne? Emin misin? Bakabilir miyim?
Teşekkürler.
Yaratık ve Prens
Yaratık ve Prens.
Vay canına, çok güzel bir resim.
Evet... "Ülkenin birinde kapkaranlık ormanın içinde..."
Evet, hiç şüphe yok.
Bu civardalar.
Hâlâ yakında olmalılar. Bulun onları.
Emredersiniz.
Endişelenme, ben konuşursam affederler.
Kod 016'yı ne yapacağız?
Önemli olan 002, karşı koyarsa öldürün gitsin.
Endişelenme.
Seni koruyacağım.
Prens
"Kapkaranlık ormanın içinde...
...güçlü ve güzel bir canavar prenses varmış."
Ay ışığı tarafından cezbedilip...
...insan diyarına doğru çekilir."
"Küçük bir kalenin ay ışığıyla aydınlanan bahçesinde bir prense aşık olmuş."
"Lakin prenses yaratıkmış."
"Sırtında kül rengi kanatları varmış."
"Yaratık prenses utancından...
...ormanın sonundaki cadıya başvurur."
"İnsan olarak yaşamak istiyorum, onunla bağlanmak istiyorum" der.
Akabinde cadı şöyle demiş...
"Tamam ama karşılığında kanatlarını isterim".
"Lakin unutmayasın ki...
...ne kılığında olursan ol, ey canavar sen...
...er geç prensin canını alacaksın".
Üzgünüm. Ne üzücü hikâyeymiş diyordum.
Sırf onlardan biri insan olmadığı için evlenmezler mi yani?
-ev-le.
Evet, değer verdiğin kişiye hep seninle olmak istiyorum diye söz vermektir.
Eğer ikisi de insan olsaydı...
Hadi, biraz daha yürüyelim.
İyi misin?
Bakayım.
Mavi?
Her neyse, bir şeyler...
Sık dişini!
Hayvanların yaralarını yalayarak iyileştirdiğini okumuştum bir kitapta.
-ev-le?
-ev-le.
-ev-le?
Olur, buradan çıkınca.
Ben de hep seninle birlikte olmak istiyorum.
Ve ben senin sevg--
Se...
Nedense gözümden yaşlar aktı.
Ne oldu? Ağlama.
Yaramın acısından değildi.
Ökseli ağaç.
Evet, ben muhtemelen mutluluktan ağladım.
Resimli kitabın içindeki dünya gibi güzel bir şey...
...olabilirim diye düşünmüştüm eğer onunla olursam.
"Ama buna da izin verilmez"
Ama bu dünya buna da müsaade etmedi.
Neden? Niçin?
Aradığım cevapları bulamamam...
...birisini koruyacak gücü olmayan bir çocuk olmamdan mı?
Neden farkedemedim acaba...
...kanı farklı renkte akan farklı canlılar olduğumuzu,...
"O anıları silin"
...canavar olduğumu?
並んで飛んでく 番いの鳥 Beraber uçuyor birbirine bağlı iki kuş.
- Çocuk olduklarını yitirsinler. - O anıları silin. Gereksizler.
- Sıfır İki!
- Ama o ilginç bir numune. - Sevgilim!
- Artık isim vermeyecek misin? - Neden? Yalancı!
手をつないでる 親子の伸びた影 El ele tutuşuyor gölgeleri...
Neden? Yalancı!
Bu şekilde tehlikeli.
手をつないでる 親子の伸びた影 ...anne-baba kuşların ve yavruların.
Canavar parçası.
Evet, bu yüzden yemin ettim her yola başvurarak insan olacağıma.
夕日が照らした 綺麗なもの Akşam güneşi güzel şeylere vurdu.
そんな“ふつう”が 眩しかった Böyle bir sıradanlık büyüleyiciydi işte.
Onunla aynı olursam ebediyen birlikte olabilirdim.
ブルーのベンチが ひんやりして Mavi bank buz gibi oldu.
Delphinium!
ボクだけ のけもの に感じた Kendimi kimsesiz hissettim.
Hiro, Sıfır İki'den ayrıl!
O seni emmek için sana yaklaştı!
Onunla olursan...
...insan olmaktan çıkacaksın!
“ふつう”が良くて Sıradanlık tek dileğimdi.
Evet, bu doğru!
Çünkü ben...
そうありたくて Keşke gerçekleşseydi.
Resimli kitabı olan...
「どうすればなれるかな？」 "Nasıl sıradan olabilirim acaba?"
Sen o zamanki resimli kitabı olan kızsın, değil mi?
ひとり 考えた Bir başıma düşündüm böyle.
「寂しいなんて」 言うはずなくて "Yalnızlık da neymiş!" diyemem ben...
"Ve bir kavuşma hikâyesi"
だってほら ...çünkü...
Bölüm 13
Çeviri: Kanpuu kanpuusan.blogspot
Yaratık ve Prens
言える人 君はそばにいないから ...diyebilecek kişi, sen, yanımda değilsin.
Yaratık ve Prens
だけどボクは 君と逢えて Fakat ben, seninle tanıştığım için...
やっぱり良かったんだろう ...gerçekten çok mutluyum.
離れていても Şu an ayrı olsak da...
つながっていると 信じれば ...bağlı olduğumuza inanırsak...
歩いて行ける ...ilerlemeye devam edebiliriz.
“ふつう”が良くて Sıradanlık tek dileğimdi.
“ふつう”が良くて Keşke gerçekleşseydi.
なれるように Gerçekleşsin diye...
今日もまた ...bugün de...
傷ついても探す ...uğraşacağım yılmadan.
寂しいなんて 言うはずなくて "Yalnızlık da neymiş!" diyemem ben...
だってほら ...çünkü...
言える人 君はそばにいないから ...diyebilecek kişi, sen, yanımda değilsin.
もしもまた逢えたなら Eğer tekrar karşılaşırsak...
ずっとそばにいたいから ...hep yanında olmak istiyorum.